Stolarka to kategoria, w której najłatwiej o błąd kosztujący projektanta godziny poprawek — i jednocześnie ta, w której dobra biblioteka najszybciej się zwraca.
Okna i drzwi mają w Revicie status szczególny: to rodziny osadzone w gospodarzu, czyli takie, które nie istnieją samodzielnie, lecz wycinają otwór w ścianie. Ta zależność jest źródłem większości problemów w bibliotekach producentów stolarki.
Wymiar otworu a wymiar wyrobu
Architekt projektuje otwory w ścianie i tymi wymiarami operuje w dokumentacji. Producent sprzedaje wyroby o wymiarach zewnętrznych ramy. Różnica wynosi zwykle kilka centymetrów na luzy montażowe i jest źródłem nieporozumień kończących się zamówieniem nieprawidłowego rozmiaru.
Poprawnie zbudowana rodzina rozwiązuje to jednoznacznie: geometrią steruje wymiar otworu, natomiast wymiar wyrobu jest wyliczany formułą i dostępny jako osobny parametr w zestawieniu. Projektant widzi w dokumentacji jedno, a dział zamówień drugie — i oba są poprawne.
Parametry, które muszą trafić do zestawienia stolarki
Zestawienie stolarki to jeden z podstawowych rysunków dokumentacji budowlanej. Te dane muszą się w nim znaleźć bez ręcznego przepisywania:
- symbol katalogowy i nazwa handlowa wariantu
- wymiar otworu i wymiar wyrobu, jako osobne pozycje
- kierunek i sposób otwierania, w konwencji zgodnej z rysunkiem
- współczynnik przenikania ciepła całego wyrobu, nie samego pakietu szybowego
- izolacyjność akustyczna oraz klasa odporności ogniowej, jeśli dotyczy
- materiał i wykończenie ramy, z kodem koloru
- rodzaj szklenia i liczba komór
Cztery błędy typowe dla tej kategorii
1. Rama osadzona na sztywno w grubości ściany
Okno wstawione w ścianę o innej grubości niż zakładana wygląda źle w przekroju, a położenie ramy względem warstw izolacji ma realne znaczenie dla mostków termicznych. To musi być parametr.
2. Brak poprawnego symbolu otwierania w rzucie
W rzucie okno powinno pokazywać linie symboliczne zgodne z konwencją rysunkową, a nie rzut bryły 3D. Brak tego elementu oznacza, że projektant dorysowuje symbole ręcznie na każdym rysunku.
3. Zbyt szczegółowy profil ramy
Odwzorowanie pełnego przekroju profilu z wszystkimi komorami i uszczelkami jest kuszące, ale w skali rysunku budowlanego niewidoczne. Przy kilkuset oknach w projekcie potrafi zauważalnie spowolnić model. Detal profilu należy do dokumentacji technicznej, nie do rodziny.
4. Osobna rodzina dla każdego rozmiaru
Katalog liczący sto pozycji nie wymaga stu plików. Jedna rodzina parametryczna z tabelą typów obsługuje cały wymiarowy zakres i jest znacznie łatwiejsza w aktualizacji, gdy zmieniasz ofertę.
Zestawienie stolarki jest tym miejscem, w którym Twój produkt albo staje się konkretnym zamówieniem, albo pozostaje anonimowym „oknem PVC".
Najczęstsze pytania
Czy rodzina okna powinna mieć wymiar wyrobu czy otworu montażowego?
Oba. Parametr sterujący geometrią to zwykle wymiar otworu w ścianie, bo tak projektuje architekt, ale wymiar samego wyrobu musi być dostępny jako osobny parametr w zestawieniu — to on jest podstawą zamówienia.
Jak modelować okna w ścianach o różnej grubości?
Rodzina powinna reagować na grubość ściany gospodarza, a położenie ramy w jej grubości musi być sterowane parametrem. Sztywne osadzenie w środku ściany jest jednym z najczęstszych błędów i wymusza ręczne poprawki w każdym projekcie.
Autor: Mateusz Pasławski · Re Architektura